YALAN SÖYLEME
Bir gün bir kervanın önünü eşkiyalar keser herkes malını alırlar kervandakiler param yok malım yok derler.Ama eşkiyalar inanmazlar ve hepsinde zorla alırlar.En son kervan da bir çocuğa gelirler çocuk eşkiyanın söylemesine gerek kalmadan hemen 2 altınım var annem vermdi.herkes şaşırmıştı.bir çok parası için uyalan söylememişti.herkes utanmıştı.Eşkiyalar şaşırmıştı.Ve neden yalan söylemedin diye sordu eşkiya.
-çocuk ise bir para için yalan söylenirmi.eğer söylesek onun cezasın biz ahirete nasıl dayanırız.
-eşkiya çocuğun 2 altının verir .ve eşkiyaladığı bırakır müslaman olur.
işte yalan söylememek lazım bir yalan söylendimi mecburen devamını getirmegerekir.belki bir yalan ile cennetteki kevser suyunu içemeyiz.çocuklar yalan atmayın.çünkü her yalan bir öğrenilecektir.
ör:bir öğrenci aldığı notu 1 ise ailesine 4 diyorsa ailesi onu veli toplantısın da öğrenir işte hiç bir yalan sozu kadar yalan kalmaz muhakki o yalanın doğrusu öğrenilir...
ŞEYHİN KADIYA TOKADI
Şeyh Ahmed Bedevi Hazretlerinin müridleri günden güne artıyor ve herkes onun büyüklüğünden
bahsediyordu. Bu hâl zamanın Baş dadısı (Kazıl - Kuzat) olan Şeyh Takıyyüddin'in pek hoşuna
gitmiyor ve Ahmed Bedevi'nin müridlerinin çoğalmasından rahatsız oluyordu. Şeyh Takiyyüddin
o zamanlar Mısır'da kadı idi. İlm-i Zahirle ziyade ilgilenen Takiyüddin bir gün gidip bu meseleleri
Şeyh Ahmed Bedevi Hazretleri ile görüşmeye karar verdi. Çünkü o, Ahmed Bedevi'nin zamanın
kutbu olduğuna inanmıyordu.
Kadı Takiyyüddin bu niyetle Tanta'ya gelip Ahmed Bedevi Hazretleri ile buluştu. Uzun uzadıya
bir çok meseleler hakkında sohbet ettikten sonra Kadı Takiyyüddin, Ahmed Bedevi Hazretlerine:
— Ahmed, sizin bilhassa bazı halleriniz beni rahatsız ediyor. Çünkü sizin bu halleriniz Şer-i şerife de muhaliftir. Mesela sizin arasıra namaz kılmadığınızı, cami ve cemaate gelmediğinizi biliyorum, dedi.
Ahmed Bedevi, (K.S.) Kadıyı dinledikten sonra:
— Sus! Yoksa seni uçururum, dedi ve kadıya öyle bir tokat attı ki, kadı kendinden geçti.
Bir zaman sonra aklı başına gelen kadı kendini ucu - bucağı olmayan, ıssız, insan ve cinnin
yaşamadığı bir sahrada buldu. Sağına baktı, soluna baktı, oralar ismini bile duymadığı bir yere
benziyordu. Hemen aklı başına gelip:
— Be hey ahmak kadı, Allah'ın velileriyle uğraşmak, onların ayıplarını aramak senin neyine
gerek, diyerek «La havle» çekmeye başladı. Şu anda kadı efendinin yapacağı hiçbir şey yoktu.
«Ya Rabbi beni buradan kurtar!» diye Allah'a yalvarmaya başladı. Biraz yürüdükten sonra, Kadı
Takiyyüddin karşıdan heybetli bir zatın kendisine doğru gelmekte olduğunu görüp sevindi. Adam
kendisine yaklaşınca şöyle söyledi:
— Derdin nedir? Anlat bakalım, burada ne arıyorsun?
Kadı, başından geçen hadiseyi birer birer nakletti, derdine bir çare bulunmasını, kendisinin
Mısır'a geri gitmek istediğini söyleyip nasıl gidebileceğini sordu. Adam:
— Hakikaten sen tehlikeli bir hale düşmüşsün. Mısır nere, burası nere. Mısır buradan tam
altmış yıllık yoldur, deyince, Kadı Takiyyüddin, daha fazla korkarak, adamın eteklerine yapıştı ve:
— Buradan kurtulmama hiç mi imkan yok, diye ağlamaya başladı. Adam:
— Üzülme, korkma Allah senin için hayır murat etmiştir, dedi ve parmağıyla işaret ederek çok
uzak bir yerde bir kubbe gösterdi. Şeyh Takiyyüddin, adama:
— Camiyi gördüm, şimdi ne yapacağım, onu söyle, diye yalvarmağa devam ediyordu. Adam:
— İşte o caminin imamı Şeyh Ahmed Bedevi'dir. Sen o camiye git, öğle namazını kıldıktan sonra herkes camiden çıkar,sen çıkma, bütün cemaatin çıkmasını bekle. Daha sonra mihrapta yalnız kalan imamın ellerine yapış ve derdine bir çare bulursa o bulur, senin buradan Mısır'a başka türlü gitmen
imkansızdır, dedi. Kadı Takiyyüddin, adamın tarif ettiği gibi gidip camiye vardı baktı ki, hakikaten caminin imamı «siz bazı namaz kılmıyorsunuz!» dediği Ahmed Bedevi Hazretleri.Namazdan sonra,eline ayağına sarılarak, yaptığı hatadan dolayı pişman olduğunu söyledi ve kusurunun bağışlanmasını dileyerek kendisinın memleketine nasıl gidebileceğini sordu. Ahmed Bedevi Hazretlerinin niyeti zaten onu yadellerde mahvetmek değil, yalnız hakikati gözleriyle görmesini sağlamaktı. Murat hasıl olmuştu.
— Korkma ! Dedi. Sana bu camiyi gösteren Hızır Aleyhisselamdı. Memleketine git, çoluk çocuğun
seni merak ediyor. Fakat bundan sonra bir daha da böyle seni alakadar etmeyen haddini aşacak şeylere karışma, dedi ve bir eliyle Kazıl - kuzat'a dokundu.
Kazul - kuzat, bu dokunmadan sonra aklının başından gittiğini, biraz sonra da kendisini evinin
önünde bulduğunu söylüyor. Hatta uzun müddet bu hadisenin tesirinden evinden bile dışarı çıkmadığım kaydediyor.
